is toegevoegd aan uw favorieten.

Litteraire wandelingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

prême d'une maitresse. Si les femmes ne savaient pas mentir, il faudrait peut-être le leur apprendre.

Zoo analyseert de schrijver hier en daar zeer netjes en lascht eenige diepzinnige en wijze spreuken in het verhaal. Somtijds laat hij zelfs een heerlijke phrase rollen en klinken doch deze drie qualiteiten zijn de eenige verdiensten van het boek. De volgehouden visie, gelijkmatige visie en de steeds proportioneele detailbeschrijving of feitenopsomming ontbreken. En toch, een kunstwerk is alléén dat, hetwelk die qualiteiten heeft. Daardoor treedt juist de zwakte van den schrijver aan het licht, doordat het eerste gedeelte van zijn boek veel beter is dan het laatste. Hier worden de feiten als algemeenheden aangeduid en de auteur maakt er zich van af door de feiten bij pakjes aan ons af te leveren. Niets van dit alles in de eerste helft. Om de zaak duidelijk te maken zal ik een voorbeeld geven :

„Zij ging zitten en hij nam hare hand, Dit is een feit en ik kan dat schrijven in een kunstwerk. Maar wanneer ik zeg: „Wanneer zij ging zitten, nam hij dikwijls hare hand," dan bega ik een grove fout tegen de litteraire kunstharmonie. En daarom heb ik boven gezegd, dat Rameau nog weinig van Zola en Huys-

mans geleerd heeft.

Men versta mij echter wel. Paul Bourget zou kunnen schrijven : „Wanneer zij ging zitten, nam hij dikwijls hare hand," omdat de psychologische analyse bij hem hoofdelement is en hij daarnaar de andere elementen harmonisch gegroepeerd heeft.