is toegevoegd aan uw favorieten.

Litteraire wandelingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

met anderen en worden hem door zijn vrienden weggekaapt. Oude bekenden sterven anderen vertrekken naar elders en hij sukkelt voort steeds dezelfde, totdat hij op zijn armoedig kamertje, uitgemergeld en versleten vóór den tijd, dood gaat. Niemand loopt achter zijn lijk en de werklieden die voorbij loopen, vergeten zelfs den hoed of de pet af te nemen voor den schommelenden doode, die vlug naar het kerkhof wordt gereden.

Het mooie van het boek zit hem in de perfectie, waarmee alles verteld wordt. De beschrijving, die in den naturalistischen roman, genre Zola somtijds de palen van het verhaal onder water zette, somtijds zonder gemotiveerde oorzaak, bereikt hier alléél een bepaald peil, precies genoeg om er het vaartuig der actie overheen te laten zeilen. Een vaartuig, dat dan ook gelijkmatig en op een vast rhythme voortgaat op den zachtklotsenden gelijkmatigen golfslag der korte volzinnen, grijze volzinnen die, even grijs als de actie zelve, volkomen in harmonie klinken, als het grijze gebengel van een treurende torenklok in een provinciestadje.

Nooit laat de schrijver zich tot het geringste enthousiasme verleiden. Hij doet niets als opteekenen de doffe schuifelende stappen van den droevigen held op zijn weg naar den dood. Met een austeriteit, die herinnert aan de geschiedschrijvers van oude volken, schrijft hij op, kalm als zij die van een mensch schreven dat hij werd geboren en dat hij gestorven is. Om in geen enthousiasme te vervallen moet men zeer sterk