is toegevoegd aan uw favorieten.

Litteraire wandelingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

doorschouwt. En daarbij denkt de getrouwde, dat hij eene meer eervolle plaats in de wereld als huisvader heeft.

Vroeger ging Folentin veel naar den schouwburg, zat veel in cafe's en men zag hem veel in Bullier, waar hij zich goed amuseerde met de dolle sprongen der meiden. Als er een daar tegen hem lachte, voelde hij zich gelukkig en hij dacht dat die de beste was en beter dan de andere.

Op het oogenblik had hij geen lust meer in dat alles. Hij had nu geld, want zijn tractement was gestegen. Hij had nu geen pleizier meer in Bullier. De café's verveelden hem. Maar in zijn ziel was een leegte ontstaan, die hij door niets kon vullen. Had ik nog maar religie, zeide hij tot zich zeiven, maar die had hij ook verloren. Sinds zijn jeugd deed hij er niets meer aan. Ambitie had hij ook niet meer. Of hij zeer vlijtig werkte, of maar gewoon zijn plicht deed, het was toch hetzelfde. Hij had geen protectie. Zij, die uit de provincie kwamen, werden door hunne afgevaardigden gesteund. Hij was in Parijs geboren en was verloren in den grooten hoop. Gedurende jaren copieerde hij stapels tellegrammen, deed bijna eiken dag hetzelfde werk.

Toen hij de restauratie moe was, nam hij op een goeden dag een huishoudster. Een tamelijk bejaarde vrouw, mager en lang. Zij kookte slecht en had geen manieren. Overigens verdwenen zijn borstrokken en kousen op geheimzinnige wijze. Zijn alkoholische dranken vervlogen en zijn pantoffels waren niet meer te vinden.