Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kon wisselen. Vandaag zou hij hier, morgen daar dineeren. Hij had er iets tegen om naar den rechter Seineoever te gaan. Hij bleef het liefst in zijn oude quartier St. Sulpice, en daar zou hij dan alle marchands de vin naar de rei afloopen. Hij ging naar de eethuizen, waar meisjes bedienden met witte mutsjes en witte voorschoten ; maar daar beviel het hem niet; het eten was er flauw, het was er altijd vol. Hij probeerde het bij een duurder koffiehuis, maar het was er niet veel beter, de porties waren er iets grooter, er waren wat minder lui: op slot van zaken was het er hetzelfde.

Ik zal zoolang zoeken tot ik eindelijk een goed eethuis vind, zei hij bij zichzelven, en hij ging van café tot café, van restaurant tot restaurant, van crêmerie tot crêmerie. Zijn maag werd al slechter en slechter. Hij nam ijzer, dat maakte hem zijn ingewanden zwart en hielp niet veel. Dan ging hij over tot arsenicum en quinquina.

Hij keek de couranten na en kocht allerlei kwakzalversmiddeltjes en zijn kamer geleek een apotheek; daar stond een heel regiment fleschjes en doosjes. Het hielp niet veel, totdat hij zijn toevlucht nam tot baden. In de badkuip voelde hij zich weer beter worden. Dan zei hij tot zichzelven: Waarom zou ik getrouwd zijn? Heeft iedereen niet zijn lasten? Ik was waarlijk diep gezonken op den avond, dat ik over mijn celibaat heb geweend. Men slaapt toch veel gemakkelijker en geruster alleen in zijn bed. En dan kinderen! wat een last en vuilnis! Neen, laat ik rechtvaardig zijn. Ieder staat heeft zijn lusten en lasten. Ik

Sluiten