is toegevoegd aan uw favorieten.

Litteraire wandelingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gedachten klingelen ; hij zendt ze uit en verzamelt ze naar zijn welgevallen.

* *

*

Zuiver artiest is Huysmans niet. Daarvoor is zijn stijl te droog, zijn kleur te mat, maar onder de verdroogde asschen van zijn woordenvlakten voelt men den onderaardschen gloed zijner hevige ziel, den rijkdom van zijn ruim hart, kan zelfs luisteren naar de branding van een wilden waterval. Want vrij is zijn ziel in de kronkelingen door landschappen van sentimenten en hij stoort zich weinig aan de bordjes met „verboden toegang" die zwakhoofdige wereldwijzen trachten te plaatsen op zijn weg. Vroeger volgeling van Zola is hij zelf meester geworden en terwijl zijn oude meester is blijven staan, is hij doorgestapt tot boven de nevelen en dampen dezer wereld en de lusten van haar vleesch. Hij is de eenige homme de lettres, die deze stappen heeft durven doen zonder aan zijne roeping ontrouw te worden.

Zoo heeft hij „de cathedraal" die voor ons dood scheen op waardige wijze gerestaureerd en dat is misschien wel de eenig gelukte restauratie van den lateren tijd. Hoevele van die herstellingen zijn niet mislukt ? Hoevele prachtige gebouwen zijn er in de laatste 25 jaren niet verknoeid van buiten door allerlei knutselwerk en van binnen door de onwaardige polychrome ?

Waarom moet het oude steeds vernieuwd worden,