Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

niet in de werking zijner daad. In dat laatste zit de quintessens, het onderscheid tusschen het dorre heden en het vigoureus bloeiend verleden.

Overigens is »En Route* een der meest belangrijke boeken van de laatste 25 jaren en de meeste boeken van Huysmans zijn interessant, omdat zij bijna allen een stuk van zijn leven bevatten. Hij zelf is altijd de held, de hoofdpersoon en men kan van al die bouwmaterialen een groot beeld bouwen, zich een begrip vormen van eene rijk, zeer rijk geschakeerde menschenziel uit het laatst der negentiendé eeuw. Zola is steeds objectief, meer artiest; Huysmans meer subjectief maar meer interressant. De stijl van Zola is rijker, sappiger, voller, onstuimiger, voortgaande in sterkere bewegingen met rhythmische sprongen en met breeder verloop, ruw en daarom zelfs voor de fijnproevers stijlloos.

Huysmans heeft eene zwaarte in zijn gedachten en woordengang, die soms vermoeiend werkt, hij is droog en grijs als de echte afstammeling van Hollanders, maar hij is consciencieus in zijne woorden, die hij uitstalt en uitroept duidelijk en voorzichtig met toonlooze stem, een stem echter, die de belangrijkheid van het gezegde laat gissen onder het grijze en nevelachtige geluid.

Men moet katholiek zijn of katholiek zijn geweest om het boek te begrijpen. Het innerlijk leven krijgt in het katholicisme eene grootere uitbreiding en veelvuldige vertakkingen, die menschen van andere

Sluiten