is toegevoegd aan uw favorieten.

Litteraire wandelingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

minder vijandig aan den bestaanden, hedendaagschen, maatschappelijken toestand.

Wetten! Wetten! Dagelijks worden er wetten gefabriceerd. Wetsartikels evenveel als lucifersdoosjes, worden er gemaakt. Het is licht te begrijpen, dat de schrijver, die zelf lid van de Kamer is in Frankrijk, er genoeg van begint te krijgen en dat eens op eene aangename manier zijn landgenooten aan het verstand brengt.

Zeer juist zegt hij ook, dat, door de rijkdommen gelijkmatiger te verdeelen, wij nog niet veel verder zullen zijn. Het is onze natuur, die beter moet worden: dan komt dat andere wel vanzelf, of zal tenminste gemakkelijker tot stand worden gebracht. Zich gelukkig voelen door het geluk der medemenschen. Medelijden met het ongeluk. Medelijden en nog eens medelijden. Op die manier alléén zal de sociale toestand verbeterd worden.

Wat de schrijver ons zegt, is in den grond niets nieuws, want het medelijden met den naaste is een der hoofdginselen van het Christendom, maar de manier, waarop hij het oude geneesmiddel overhandigt, is nieuw.

Doch, en hier wensch ik met mijne eigene meening voor den dag te komen, het komt mij voor, dat juist het te veel »sociable" zijn van de menschen in dezen tijd de oorzaak is van ontevredenheid en quasi-gebrek. Voor de curiositeit heb ik me b.v. tamelijk wel op de hoogte gesteld van de behoeften van een Friesch arbeidersgezin van een paar menschengeslachten vóór het onze en vernomen, dat die menschen precies het-