Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zijn er menschen van de hoogste ontwikkeling en begaafd met het verhevenste kunstgevoel, op wie de Nachtwacht geen indruk maakt. Ja, het is haast niet te gelooven, hoe zeldzaam het begrip van het schoone bij de menschen is. Bij den gang door een museum leert men den kenner kennen en al is men zelf geen onfeilbaar rechter in kunst, men voelt al gauw, of iemand gelijk heeft. Zoo in die wandeling door het museum van Cassel, een paar jaren geleden, vond en zag hij dadelijk, dat dit museum twee onvergelijkelijke schilderijen bevat, namelijk Jacohy zijne zonen zegenend van Rembrandt en Twee kinderen van een Italiaanschen Anonymus. Schilderijen, beide niet wereldberoemd, maar die het toch verdienden te zijn. Schooner schilderij van Rembrandt, geloof ik, is er niet.

Het komt mij voor, dat Breitner zijne gezichten hult in de breedere stralen van zijn penseel, dikwijls forscher zijne kleuren neerzet, meer gelijkmatig zijne Amsterdamsche stadsgezichten weergeeft, somtijds zijne geniale vondsten vaster stelt in somberder schittering, het spookachtig opdoemen zijner witte paarden en het nevelig rumoer der Amsterdamsche winterschemeringen wijder veegt. Bij Israels is ieder schot meer raak; hij maakt kleinere passen, maar zijne passen zijn talloos en hij is nooit vermoeid. Zijne dienstmeiden, gaande over de brug in de jubelende vreugde van het jonge Hollandsche bloed, de zorgeloosheid der tullemutsen zijn door hem gevestigd voor langen tijd. De brug van het Koningsplein — of is het de Torensluis? — is een zilverblauw visioen van de schoone hoofdstad, fijn en peuterig hier

Sluiten