is toegevoegd aan uw favorieten.

Litteraire wandelingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

len de socialistische artiesten in hunne pogingen slagen, dat langzamerhand het proza van allen op dat allen zal gaan gelijken, de verzen van den een op die van den anderen. Aan Jozef Israels komt de eer toe, het beste boekje in het Hollandsch over het land aan gene zijde der Pyreneeën te hebben geschreven. Wie zou dat verwacht hebben?

Het is waar, de auteur heeft geen wijsgeerigen blik voor het Spaansche volk. Hij maakt zelfs geen gewag van het groote verschil der Basken en der Andalusiërs bijvoorbeeld. Hij teekent u niet het algemeene type der vrouwen van Valencia of de breedere onderkaak van den Cataloniër, maar hij vertelt u, wat hij in Spanje gedaan heeft, en zoo leert de lezer misschien beter dat land kennen dan door menig aardrijkskundig vertoog.

Het vroeger zoo schoone (en nu ook nog schoone, maar schoon door ouderdom) land van den Ebro en den Guadalquivir is versleten. Het volk is zwijgend geworden en in zichzelven gekeerd. Lees de Spaansche auteurs van het groote tijdperk van Lope de Vega, Calderon, en Molina en ge zult het onderscheid merken. Gezonken is de Spaansche ziel en zij brandt nog met een bleek en flauw, maar toch goedaardig licht in de hedendaagsche lichamen. De Mooren hebben de bosschen weggekapt en op de kale bergen en rotsen is er geen schaduw meer te vinden dan hier en daar die van de ruïne van een ouden burcht. Want talrijk zijn deze ruïnes over het land verspreid. Talrijk zijn ook