Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de verlaten dorpen, waarvan de bewoners zijn uitgestorven of verhuisd naar andere plaatsen.

In Duitschland, Italië, Nederland en andere landen heerschte en heerscht nog eene bouwwoede. Oude steden worden weer jong en verdubbelen hun aantal huizen. Zie Maagdenburg, Crefeld, Elberfeld. Geheele wijken rijzen daar voortdurend uit den grond en het einde daarvan is niet te voorzien. In Spanje niets van dat alles. Men bouwt er bijna niet. De huizen van voor twee, drie eeuwen, zij doen er nog dienst. En wat de bewoners betreft. Een geleerde Duitscher heeft beweerd, dat het meest van alle volkeren de Spanjaarden door eene zielsziekte zijn aangetast, waarvan nog niemand het wezen heeft doorgrond.

En dat is dat land, dat in de zestiende eeuw de wetten aan de wereld voorschreef en voor wiens lansen alle naties beefden. Las antiguas lanzas a renovar venganzas, zij zijn verroest en gebroken voor altijd. Moed hebben deze menschen nog, meer misschien dan anderen, maar de kracht is weg. Het zijn ijlopvlammende zielen, stroovlammen zonder densiteit.

Hunne literatuur is tot een ouwelijk gezeur geworden en toch zijn zij de beste dramatici der wereld geweest. Er is absoluut geen dramatische literatuur, zoo intens, zoo spontaan, zoo licht, zoo fijn en toch zoo schitterend als de hunne. Maar nu dit boek van onzen grooten schilder. Men heeft gezegd, dat men er Spanje niet, maar wel Israels uit leert kennen. Dat is niet zoo. Evenals de auteur zelf krijgt de lezer een rijken

u

Sluiten