is toegevoegd aan uw favorieten.

Litteraire wandelingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

latten en lang zwiepende takken het eene uitgestrektheid en schoone beweging gaven, die het mij, toen het voorbij was, nog lang deden nastaren als een beeld van Spanje zelf, langzaam, trotsch en statig

Wanneer men zulke bladzijden leest, zal men toch niet durven volhouden, dat men daardoor alleen den schrijver en niet het land leert kennen, en van zulke verhalen is het boek vol. Lees daarbij de uitmuntende opmerkingen over Velasquez en Murillo, even fijn geobserveerd als keurig gesteld, en men zal moeten toegeven, dat men toch iets meer leert kennen dan den

o '

persoon van den schrijver. Hij waardeert ten volle den schilder van .,las Filanderas" en van „de Overgave van Breda," maar stelt zijne inferioriteit tegenover Rembrandt toch vast.

Aandoenlijk zijn zijne woorden over Murillo en zijne hem zaligsprekende doeken. Hij vindt hem echter te zoet als een gebak, waar te veel suiker in is: toch vindt hij zijn werk mooi. In Sevilla ontmoet hij hem in zijn geheel. Het is jammer dat hij niet gewaagt van den bedelknaap uit het Louvre die, toch wel straalt met een heet en forsch coloriet. Den weinig bekenden Morales herstelt hij in eere en drukt zijne bewondering uit in woorden vol innigheid. „Gij arme Morales zijt voor niets geschikt, maar ik zou uw werk wel willen meenemen in mijne kleine binnenkamer; ik zou het met den geschilderden kant tegen den muur zetten, maar in die oogenblikken, dat men liefst met zichzelf alléén is, in stilte nadenkt en van de omringende