is toegevoegd aan uw favorieten.

Litteraire wandelingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zegt men, dat Mazzantini door zijne groote gestalte den stier domineert, maar Guerrita door zijne bewonderenswaardige vlugheid met grootere koelte en zekerheid het ongelukkige dier doet zinken. Ja, er zijn in dat drama van bijtende realiteit oogenblikken, die den toeschouwenden mensch doen huiveren van medelijden. Dat is b.v. wanneer het bloedende beest zijne bevlagde haken tracht af te schudden; daar niet in slaagt; op eens zijn troep aanvallers verlaat, naar een leegen hoek van de arena rent en daar een verschrikkelijk gebrul doet hooren. Dan is het, alsof hij voor het laatst de weiden, de zon en de schaduwen in gedachte terugziet en zijn einde als onvermijdelijk voor zich voelt. Dat is het oogenblik waarop wij over onzen medemensch ons schamen en zinkt onze bewondering voor den espada, om door het medelijden met het dier voor een oogenblik te verdwijnen. Soldaten, welke een slag hebben meegemaakt, beweren, dat er niets afgrijselijkers te hooren is dan de kreten van een stervend paard. Gaarne wil men hen gelooven, wanneer men de klacht van den ter dood veroordeelden stier heeft gehoord.

De hoofdstukken over Ronda en over de Alhambra munten uit door eene fijne bekoorlijkheid.

Alhoewel de teekeningen vol sentiment zijn en den tekst rijk stoffeeren, zou ik eene uitgave in klein formaat hebben geprefereerd. Dan zou men het boekje op eene zomerwandeling kunnen meênemen om bij het tegenkomen van eene goede schaduw er een blik in te slaan. Nu kan men het alléén op eene breede tafel openleggen.