is toegevoegd aan uw favorieten.

Litteraire wandelingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

t Is wel waar: alle lyrisme is tweede rang^skunst, • ö »

zoowel in vers als proza en staat beneden de epiek en de dramatiek. Het concipieeren van een wereld buiten ons vereischt een grootere draagkracht dan alle enthousiasme en alle vervoering, waarbij men aan zich zeiven blijft gebonden en veilig zijn eigen ik niet durft verlaten. Onze litterateur is voornamelijk lyrisch, zelfs Vondel was hootdzakelijk een lyricus. Wij staan niet zoo vast op onze beenen als b.v. de Franschen en de Spanjaarden. Slecht kunnen we aan opkomende golven der dingen weerstand bieden en we laten ons drijven op den vloed der evenementen en gauw raken wij aan het schreeuwen als bange kinderen voor vermeende wereldwonderen.

Whitman is een echt auteur voor ons. Als een grootheid vol naïviteit staat hij in de groote natuur bewonderend, zich verwonderend, aangedaan door het groote en kleine, door de zon in haar glorie en den zilveren herfstdraad, die drijft in de blauwe lucht. Hij spreekt, zooals de vertaler zegt, als een oerdichter. Het zijn geen verzen, het is geen proza. Hij fluistert en hij brult met geweldige stem, in reeksen van woorden, in juichend roepen van zege en victorie, of hij laat zijn zinnen op als zwermen van veelkleurige vlinders. Het zijn fladderende regels met onzekere richting, als vleermuizen duister, somtijds rust er ook een, groot en breed als een regenboog boven afgronden met zinkende menscheng-eslachten.

„Zie, heenvloeiend door de tijden,