Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De prins der Magiërs Arad-Anou komt en spreekt met den koning over zijn willen en begeeren.

Na dezen verschijnt de Dichter, die zijne hoogheid naast die van den koning openbaart. Vervolgens de ideale beminde Helibah, waarmee Sardanapale in den dood gaat. Or cette nuit-la les pasteurs épars sur la plaine et les monts s'étonnèrent d'un prodigieux flamboiement dissipant les ténèbres. L'haleine du vent emportait avec les houles d'étincelles 1'odeur résineuse des cèdres et des pins. La lueur colossale du bücher montait vers les étoiles avec les ames des deux amants.

Er gebeurt hier in dit drama niets en daarom moet men hier niet naar den inhoud vragen; het is een zuiver gedachtendrama.

Dit alles is literatuur des geestes; de bewegingen der ziel worden blootgelegd; het netwerk der verste geluiden straalt met zijn fijnste draden in zichtbare complicaties. De lichamen als grondslagen blijven vast en kalm, maar de ziel als een prisma straalt duizendvoudig in verblindenden luister. Dat is een essentieel moderne kunst: bij de oude, noch bij latere schrijvers te vinden; slechts Villiers de 1' Isle d'Adam en Baudelaire zijn van de nieuweren de vertegenwoordigers hiervan. Het is het hoogste lyrisme der waarheid, of liever gezegd, deze kunst gaat uit van het kruispunt van wijsbegeerte en gevoel. Uit den aard moet zij een subtiele en etherische zijn, want de sentimenten groeien hier niet in de lagere gevoelssferen der gewone menschelijke passies, maar slechts in de fijne bergluchten der

Sluiten