Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verwoest, maar alle mooie meisjes en vrouwen aan galoppeerende paarden hebben gebonden en gevoerd naar de heete landen van de opgaande zon.

Ook over het pleintje van St. Anna fluistert het gras zijn wiegelied in den avond en in de twijgen der veeltakkige lindeboomen slaat de merel een klinkend lied, dat luidt als klokkenmuziek van vervlogene jaren, als altstem van nachtegalen voller en luider en bij gebreke van menschen als menschelijke taal.

" Aan het raam zit de domine, een geleerde en fijne denker, te studeeren, of te schrijven, terwijl zijn oude huishoudster de bloembedden besproeit in den grooten tuin achter het huis. Dat is een feestdisch van kleuren: bedden met rozen staan er in stille pracht, begonia's en orchideeën laten er hun kleuren lichten. Het is een leven en een wereld van bloemen en zij staan er bij groepen en vlakken, als kleurenmassa's geworpen in wanorde op het palet van een schilder: paarse en bloedroode, fijn blauwe en brutaal gele. De trouwe zwarte hond huppelt hier vroolijk rond, als het krijschen van de regenwaterpomp zijn zenuwen opzweept tot ongeduldige sprongen.

Hoog op breeden vleugelspan kreitst de sperwer spiralend omlaag of stijgend naar boven en doet de hanen alarm kraaien voor de aan hun zorg toevertrouwde kippen, terwijl de angstige bloedzwaluwen hunne tegen de zolderingen aangeplakte nesten gaan opzoeken. Niets vindend, snelt de sperwer met haastigen vleugelslag naar den zeekant toe.

Sluiten