Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

moeielijk te weigeren en ik beklom den zolder en vandaar, met behulp van allerlei ladders en gevaarlijke planken, den toren totwaar het raderwerk zichtbaar was. Daar moest ik bijwonen hoe hij de ingewikkelde torenklok opdraaide, en alhoewel de cijfers nog een kwartier van twaalf uur verwijderd waren, beweerde hij dat het reeds noen was en dat ik ook het slaan van dat oude meesterstuk van mechanica zou hooren. Zoo nauw nam men het niet in Damme, en de raderen, stangen en hamers begonnen een vervaarlijk en onbegrijpelijk spektakel.

Tusschen deze houten balken en antieke raderwerken leek deze man een middeleeuwer en bij mij kwam de gedachte op, dat Maerlant er zoo uitgezien moest hebben, toen hij 25 jaar was. Ook het dialect wat hij sprak, de modulaties van zijn stem, vast, kort en krachtig, met naïef zich gevende intonaties en toch zacht, geleken op wat wij uit dien tijd over hebben. Nergens zijn de middeleeuwen zuiverder bewaard dan in deze vervallen en stervende steden van WestVlaanderen. De opene, openhartige, lachende mond van zijn zuster, die stil en vriendelijk was verdwenen, het guitige en goedaardige van haar blik, de vorm van haar gezicht completeerden deze voorstelling. In de volkstaal zijn hier tal van middeleeuwsche woorden en spreekwijzen onveranderd gebleven, zooals in geen andere streek der Nederlanden, en hier alléén vindt men soms de oplossing van menige dubieuse beteekenis, die men te vergeefs in de boeken zou zoeken.

Sluiten