Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schoolmeesters en rhetoren; de zielen der menschen zijn kleiner geworden in den strijd om het bestaan en door de honderden verordeningen van politie.

De aarde is aan den mensch ontnomen door den mensch, tenminste in dat stukje wat Europa heet. Het volk in het algemeen kan niet de opperste richter zijn over een gedicht of eene schilderij. Dit kunnen alleen veelzijdig geoefende zielen zijn, al zijn, al behooren die aan arme naaisters of prinsessen van den bloede. Maanden kunnen er voorbijgaan, eer we een ster aan den hemel zien verschieten, eer we een schoon mensch, man of vrouw, ontmoeten, eer we op een schoon gedicht in onze of in een vreemde taal stuiten, jaren voor we op een schitterend boek vallen. De zeldzaamheid verhoogt de intensiteit. En zoo is het met alles: het ware genot is zeldzaam en verschiet als een ster in den nacht van ons bestaan, maar door de wijde ruimte onzer herinnering blijft de weg nog lang verlicht, daar waar licht voorbijtrok. Het heffen van den arm bij een actrice, de klank van een vraag gesproken door Sarah Bernhardt, het antwoord van een bedelaar op een hoek van een straat, een Meimorgen in een beukenbosch, zij zijn de sterren, wier licht ons de kracht geeft voort te gaan tusschen de duizenden grimassen, die ons dagelijks beloeren, beloeren uit de leelijke behangsels onzer wanden of de leelijke karpetten onzer vloeren.

Sluiten