is toegevoegd aan uw favorieten.

Litteraire wandelingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

EEN ONHANDIG VRIEND.

s het niet Voltaire geweest, die gezegd heeft: »Heere, verdedig mij tegen mijn vrienden, tegen mijn vijanden zal ik het wel zelf doen"? Zoo zouden ook de auteurs van ,,de Nieuwe Gids" na het lezen van de studiën van Henri

Borel kunnen uitroepen.

Heere! Heere! wat een boek! Studiën, noemt de schrijver dit. Het zijn eerder praatjes, maar geen kalme, aardige praatjes, maar een geschreeuw en een lawaai als van een opgewonden gymnasiast van vijftien jaar. Het is alles breed gerekt, aangelengd met waterige woorden. Sausen! words! words!

Niet eens een mannelijk accent ligt in die bladzijden, maar iets onaangenaam weeks, iets sentimenteels, iets vrouwelijks, doch niets van het zuiver frissche ewig weibliche.

Zoo past het niet, over de generatie van 1880 te schrijven. Wanneer een auteur dat doet, dan geschiede dat geconcentreerd, kort, scherp, met een stijl, die geen