Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ALBERT VERWEY.

het brandende braambosch.

en verheugt zich bij iederen nieuwen bundel verzen, wanneer die van een der beste Nederlandsche dichters komt. Na den „Nieuwen Tuin", nu ongeveer een jaar geleden verschenen, komt de heer Verwey ons wederom verrassen

met menig schoone bladzijde en menig keurigen versregel. Wij mogen hem dankbaar zijn voor zijne vruchtbaarheid. Veel eenvoudige en onbeteekenende dingen, veel gewone sensaties weet hij te vergulden met eigenaardig licht. Veel klanken rijzen uit zijn keel, die dragers zijn van geen buitengewone ideeën somtijds, maar toch in hunne rhythmische associaties steeds een effect maken, waarnaar gij luistert met stille aandacht. Hij weet u vast te houden bij dien boom, bij die straat en dat huis, waarin ge niets zaagt en nu, terwijl ge in zijn gezelschap stil staat, hebt ge er geen spijt van even vertoefd te hebben. Hij overtuigt u met zijn zware stem, dat ge moet blijven stilstaan en dat het gezicht, dat hij u aanwijst, belangrijk is. Hij gebruikt woorden, die ge dacht dat

Sluiten