is toegevoegd aan uw favorieten.

Litteraire wandelingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hem een evenmachtigen in het veld voeren, wanneer zij Tolstoï aan hun hoofd stellen. In hem heeft hij zijn man gevonden. Hij wijst aan hoe door de geweldige inspanning, welke de musicus van zijne toehoorders vergt, het volle genot zijne kracht heeft verloren en getemperd is als de zonnestralen door een blauwen bril. Een gevoel van medelijden en weemoed maakt zich meester van den lezer, wanneer hij dien reus ziet vallen onder de knodsslagen van den geweldigen Rus, wanneer hij den man ziet zinken die Lohengrin, den lentenacht van de Walkure, het Waldweben van den Siegfried, den Parsifal heeft gewrocht. Eéne gedachte zal hem troosten, de noodzakelijkheid, want het moet. De menschheid mag niet voortgaan op den door Wagner ingeslagen weg kunst te leveren. Drama moet blijven drama, en muziek muziek. Een huwelijk van deze beide is het verderf. Men analyseere zijn genot op het moment dat men een stuk van Wagner bijwoont en men zal bevinden dat het alleen de muziek is die doet genieten en men aan het anders voortreffelijke woord niet denkt, wijl men het feitelijk slechts zelden verstaat, en neemt men

een tekstboek, zoo gaat het gezicht verloren.

* *

*

Om aan het dilemma te ontkomen heeft men voorgesteld twee soorten van kunst aan te nemen, de ééne eene voor ieder begrijpelijke kunst en de andere de exceptionneele, buitengewone, slechts bestemd voor de