is toegevoegd aan uw favorieten.

Litteraire wandelingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

meening, maar weet hij dan niet dat eenigen beweren, (dat moet nog worden uitgemaakt te recht of ten onrechte) dat zonder politieke grootheid ook geene groote kunst kan ontstaan. Voor de schilderkunst zou men eene uitzondering kunnen maken. Het is mogelijk dat zij ook bloeit in den schoot van doode naties. Maar tot deze categorie behooren wij. Lord Beaconsfield heeft er ons onder gerangschikt en wij kunnen er niet veel tegen aanvoeren, maar al zijn wij als natie dood, wij zijn nog krachtig als individuen, verlies van cohesie is aan het individu ten goede gekomen. Edoch litteraire meesterstukken kunnen wij maar niet zoo uit onzen duim zuigen en verschijnt er al het een of andere mooie boek of bladzijde of het een of ander humoristisch drama: aan het koor onzer dichters en aan de trompetten van onze prozaschrijvers ontbreekt dat diep menschelijke of die eigenaardige toon die zooveel litteraturen van het buitenland ons geven. De fout ligt hem (en hier moet het woord er uit) in onze taal die met haar klank de zuiverheid en de hoogheid van ons gevoel niet kan bereiken. Er ligt in haar eene principieele tekortkoming. Onze taal heeft klanken die alléén de oppervlakte onzer ziel streelen; zij dringen niet door, zooals die der Romaansche talen of het Duitsch; 't is dan ook niet te verwonderen dat b.v. een man als Elisée Reclus aan onze taal in Zuid-Afrika een spoedig verdwijnen voorspelt. Primitief zijn wij Hollanders afstammelingen van vluchtelingen, wij zijn uitgeweken voor Duitschlands krachtiger stammen en zoo zullen waarschijnlijk onze woorden ook eensdaags moeten