Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

r

glazen van kristal. Hij heeft u omhangen voor een oogenblik met den killen nevel zijner ijle, dikwijls ijdele woorden en is gevlucht op de sloffen zijner geluidlooze stappen.

Als een voorbeeld van 'sheeren Aletrino's manier van schrijven, als een voorbeeld zijner deugden en gebreken diene het volgende brok:

Kerstavond. Dan werkte hij niet en ze bleven zitten voor het vuur, stil, ernstig pratend den voorbijen tijd met een dicht gevoel van leven naast elkaar, ver van vreemden. In die uren was 't hem of rond zijn hoofd een teerzilver klanken rustigde van haar stem, een weving van eeuwig-blijvend geluk dat zou kleuren door zijn dagen tot 't eind, een wijde vrede, die neerkalmde over hem heen, een nooit eindigende neveling van innig genot.

Daarop teeken ik aan: Het zou beter zijn geweest na „een wijde vrede" op te houden. Want wat doet dat „innig genot" nog na dien „vrede?" Is het eene wisseling van vrede en genot, dan had dat daar duidelijker moeten staan. Maar de auteur wist van geen ophouden en eens op de wateren zijner woordgolvingen aan het spelevaren liet hij zijn schuitje maar gaan.

In der Beschrankung zeigt sich erst der Meister.

Qui ne sait se borner ne sut jamais écrire.

* *

*

Het was een goed idee van E. B. Koster,* om de

*) Tonen cn Tinten, door E. B. Koster.

Sluiten