Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tot zijn model. Ook zijn vrouwen zijn geen buitengewoon fijne zielen zooals Eline Vere of die in Parijs wonende Hollandsche uit Metamorphose, maar meer het algemeen type der Haagsche.

De roman of noem het novelle, geheeten ,,Op Zee", bevat voortreffelijke gedeelten naast minder geleidelijk zich afspelende. Somtijds, ja meestal zijn bij een auteur duidelijk aan te wijzen de gronden van de voortreffelijkheid en die van de tekortkomingen en zwakkere bladzijden. Ik zeg meestal, doch het kan gebeuren dat wij bij het lezen van een twintigtal bladzijden met moeite en langzaam in de ideeënwerelden voortsukkelen en dat wij niet kunnen uitmaken of het aan onszelven of aan den schrijver ligt en wij voor onszelven het ondeelbare moment der juiste beoordeeling niet kunnen bereiken. Dit komt dan dikwijls doordat de auteur, omzweefd door een te groot aantal ideeën en voorstellingen, in de keuze van het opteekenen aan het weifelen is geraakt en dat wij zoo maar niet direct kunnen waarnemen. Want is de weifeling bij den auteur veelvuldig en sterk, zoo is hij misschien een zeer superieure geest maar een minder volmaakt kunstenaar voor dat oogenblik. 't Is dan niet gebrek aan voorstellingen maar overvloed van ideeën. Er zijn dan gapingen of lacunes in den tekst, die wel door 's auteurs gedachten werden gevuld, maar die hij verzuimd heeft op te teekenen. Wij moeten dan springen en soms halsbrekende geestestoeren doen en onze sensatiestroom wordt gedwongen tot noodlottige verbrijzeling. Wij

Sluiten