Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hebben bij het lezen van „Op Zee" wat met dezen overvloed te kampen. De auteur lijkt vaak een veldheer die over breede scharen van troepen beschikt, maar somtijds op het beslissende moment aan het weifelen slaat. De tactiek van een cunctator is niet overal aan te wenden.

* *

*

De heer Satis maakt een reis naar Indië en terwijl hij op het dek van het schip zit te peinzen en soezen ziet hij in gedachten zijn geheel verleden voorbij trekken. Zijn kindsheid en jeugd, zijn debuts als auteur, zijn huwelijk, zijn getrouwd zijn, de dood zijner vrouw, zijn leven met een maitresse en haar vleeschelijke lusten en hij voelt het weinig bevredigende van alle aardsche genoegens. Zeer gevoelig is hij in zijn ijdelheid van schrijver, maar ook die glorie bevredigt hem niet: wat beteekent het in ons land bekend te worden indien die naam de grenzen niet overschrijdt, zooals bij andere Europeesche volken? En dan, die hem kennen, wat begrepen zij van hem en toch is hij al gauw tevreden; hij neemt een meisje tot vrouw omdat zij het een en ander van hem heeft gelezen en hij is later gecharmeerd op een jonge dame uit Indië omdat zij weet dat hij een schrijver is. Zijn vriend Passtra, de ontnuchterend verstandige ironische man die in alles door zijn luchtig hart en zijn wijsgeerige opvatting van het leven wordt gedragen, troost den ongelukkigen Satis heel

Sluiten