is toegevoegd aan uw favorieten.

Litteraire wandelingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vaak en brengt zijne hollende fantasieën weer op het rechte pad. Zooals Faust Mephisto, en Goethe Merck noodig had, zoo wordt de natuur en het karakter van Satis door die van Passtra gecompleteerd. De hoogere wordt gesteund door den sterkere en de sterkere door den hoogere. Het zijn twee zielen die elkander noodig hebben en die niets aan elkaar verborgen houden. Waarom Passtra hem eigenlijk had aangetrokken vraagt Satis zich af. Hij voelde het wel, maar hij voelde tevens dat hij 't moeilijk in woorden aan een derde zou kunnen meedeelen. Die Passtra leert hem de maatschappij met andere oogen aanzien en de grondslag van Passtra's karakter was een groote waarheidszin. Satis wilde weten en wist niet dat weten leidt tot twijfelen en dit tot vertwijfelen. Het vertwijfelen is het heen en weder worden geworpen tusschen twee meeningen of gevoelens en het niet vermogen een dier beide duurzaam te blijven aankleven. Zoo zag hij vandaag de wereld goed en mooi en morgen leelijk en wrang. Zoo verkeert hij steeds in een denkbeeldige wereld. Het was Passtra's taak hem steeds daaruit te rukken en evenwicht te brengen tusschen de hersens van Satis en die van de hem omringende menschen. Wanneer hij zich beklaagt over het onrecht dat in de maatschappij geschiedt, vraagt Passtra hem of hij er dan iets beters voor in de plaats weet te stellen. Passtra is een van die menschen die nooit met een antwoord verlegen zijn, aan niets twijfelen, scherp denken, handig met menschen omgaan, precies niet gelukkig zijn, want geluk genieten doen