is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Van mijn lange en moeilijke zwerftochten met mijn vader zal ik niet verhalen. Ik herinner mij er trouwens niet veel van. Ik moet veel moois en merkwaardigs gezien hebben, maar ik had er weinig aan. Als de ziel zoo jong is schiet zij in een te ruime omgeving geen wortel en neemt het schoone niet op. Ik heb meer herinnering van enkele prente-boekjes, van kleine, gezellige hoekjes in de kamers die wij bewoonden, van een tinnen kannetje dat ik op weg gevonden had en dat mij nooit verlaten mocht, ook niet als ik ging slapen, — dan van de landen en steden die wij dóórtrokken.

Wel moet ik van 't groote om mij ook iets opge-

C*. b j r

nomen hebben, want die gaven mij vast de stof waaruit de droomen geweven zijn, over welke ik u later vertellen zal. Maar als jongen vermaakte het reizen mij hoegenaamd niet, ik verlangde naar mijn moeder, en naar ons landhuis waar ik met mijn zusje spelen kon onder de luchtige open galerijen, in den rozentuin, of dammen leggen in de beek. Alleen het reizen per spoortrein, wat toen een nieuwtje was, boeide mij de eerste malen, en vooral de tocht over zee naar Amerika, toen Philadelphia en Chicago nog kleine plaatsen waren, en het oversteken van den Oceaan per stoomboot nog een gewaagd en hachelijk ondernemen heette. Alleen van enkele momenten met nablijvende betee-