is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

brave burgers naar huis met hun strookje papier waarop staat: «zuivere rede» of «wil tot macht» en zijn zoo voldaan als de door de legers der Fransche revolutie zoogenaamd bevrijde, en met waardelooze assignaten eerlijk betaalde volken van Europa.

Wat mijn vader mij liet winnen voor mijn moeite scheen mij geen billijk loon, noch kon hij mij eenig redelijk vooruitzicht geven op beter vergelding. De veelheid van 't leven, de schoonheid der wereld die hij mij zoo overvloedig opdrong, zou mij als bijna volwassene verheugd en verkwikt hebben. Als jongen verdroot en vermoeide ze mij.

Ik was een lange jongen, en zooals de menschen zeiden, een replica van mijn trotschen, donkeren vader. Ik herinner mij den uitval van een verontwaardigden Parijschen straatjongen die mij nariep. «Hé, jongen, wat loop jij grootsch ?» en in mijn vaderland waar men eerder tot andere scherpheden overgaat dan die van 't woord, bezorgde die grootschheid mij nog vinniger uitvallen. Een knaap van 't land bootste mijn fiere houding en zuiver Italiaansch na, en kreeg van mij een tik met den handdoek, dien ik droeg, daar ik baden ging in 't meer. Op mijn terugweg kwam het antwoord, een messteek in den rug, die mij dagen lang tot nederiger houding dwong.