is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zij, haar persoon, mij gewisheid, die ik voor geen hoogere gewisheid zou willen loslaten, hoe lang ik ook geleefd heb in rusteloos gepeins over deze zaak.

De reeks van mijn jongens-vrienden is niet vermeldenswaardig. Het waren poppen, weelderig gekleed door mijn milde fantaisie, een tijd lang als helden vereerd, met al het ritueel eener Duitsche vriendencultus — en daarna, als ze niet wilden eigen leven toonen naar mijn ideale verwachting, ruw uitgekleed en verschopt en gehaat. Nog zie ik de fotografie van eenen onder hen, met doorgeprikte oogen in mijn waschkom liggen en zich bruinend opkrullen onder een wrekende lucifers-vlam.

De laatste van de reeks, de jonge handelsreiziger, behield zijn glorie het langst. Ik zag hem niet langer dan acht dagen, op een badplaats — en daarna kon hij zijn positie als vriendschaps-held ophouden door correspondentie, waarin hij mijne innige, in slecht Duitsch gestamelde oprechtheden beantwoordde door vlotte diefstal uit de klassieken van zijn romantisch vaderland.

Dat ging goed, totdat ik hem na een paar jaren terug zag en bemerkte dat het niet eens een pop, maar een skelet was, hetwelk ik met helden-rusting had uitgedoscht. Ik was woedend alsof hij mij opzettelijk bedrogen had, — maar dat was onverdiend,

3