Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

krachtig doorzettende en welig bloeiende hartstocht voelt ontluiken voor een mensch van andere sexe, en nog meer als hij daarbij voor niet al te wijde afgronden, al te vast gesloten deuren, en al te dorre woestijnen komt te staan. Als hij in die andere ziel iets ziet gebeuren van niet veel geringer aard. Daarbij nog hooge vriendschap onder sexegenooten verwachten is te veel macht en goeden wil toedichten aan de Godheid in wier hand wij leven.

Voor mij was het dan niet Alice of Bertha, — maar Emmy, en wel Emmy Tenders, een Engelsch-Schotsche koopmansdochter, die mij van alle menschelijke wezens het belangrijkste en kennenswaardigste toescheen. Ik weet volstrekt niet of ze mooi was, of anderen haar zoo vonden. Zij trok mijn aandacht in zoo sterke en heftige mate, dat ik er nooit toe kwam, haar aestethischkritisch te bekijken. Ik herinner mij dat ik met belangstelling en verbazing hoorde, nadat ik haar reeds meer dan een jaar lang kende, hoe een oud heer van haar sprak als van «dat mooie kind». Het streelde mij, als een persoonlijk compliment, maar het klonk mij geheel nieuw.

Ik weet dat ze rank was, en toch tamelijk forsch, dat ze licht-grijs-blauwe oogen had en dik, overvloedig lichtblond haar, dat haar gezicht in zware golven om-

Sluiten