is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dan op eenige andere plaats, als zwichtte hij voor den onuitgesproken aandrang van zijn zoon. Misschien wilde hij ditmaal opzettelijk mij door 't vuur laten gaan, door mijn geslotenheid niet wetend hoe 't waarlijk met mijn hart en gedachten stond.

En toen wij weer op reis waren, na onze eerste ontmoeting, was het Emmy die 't eerste schuchtere sein tot verstandhouding gaf. Op Valentijns dag, waarvan ik de beteekenis wel wist, kwam een kleurig plakplaatje, voorstellende een roze vrouwehand, die met elegant toegespitste vingers een bundeltje blauwe vergeet-mij-niet aanbood. De herkomst was voor mij kennelijk genoeg. En ik, onhandige lummel, had de plompheid haar daarvoor een verrukte dankbetuiging te sturen, die natuurlijk een zeer koele afwijzing en ontkenning vond.

Zoolang wij van Londen weg waren had ik betrekkelijk rust. Ik peinsde over mijn liefste, schreef aan haar en over haar in mijn dagboek, en deed de studies mij aangewezen door mijn vader, die mij voor diplomaat wilde opleiden. Ik was des winters met hem in Berlijn, maar van de Londensche ergernis bemerkte ik aldaar niets, hoe goed ik ook begreep dat iets soortgelijks in die groote stad wel niet ontbreken kon. Alle gedachten aan ;het liefde-leven, zoowel aan het zuivere en heerlijke, als aan de lage ontwijding er van, zwierven