Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

om de groote, grauwe, rook-sombere en mist-bevangen stad over zee.

Zooals de elementen van ons zinnelijk waarneembaar wezen, de lichaamscellen, een eigen leven en een zelfstandigen aard vertoonen, zoo schijnen de elementen van ons onwaarneembaar wezen, — de neigingen en driften, — wezens met een eigen aard. Ze zijn als dieren en kinderen, luisterend naar de stem die hen 't eerst riep, volgend de gewoonten die hen 't eerste zijn bijgebracht, verwonderlijk halstarrig in de afdwalingen die hen jong eigen zijn geworden, en met vreemden trek naar het lagere-, als dalend onder de werking eener graviteit.

Ik had mijn lage en mijn hooge tijden, zooals ik ze noemde. Soms waren weken en maanden mijn gedachten rein en rustig — dan weer begonnen ze op eenmaal opgewekt door een kleine oorzaak, soms geestelijk: een dagblad lectuur, een afgeluisterd gesprek — soms lichamelijk: een klein feestmaal, — en dreven hun afmattend, plagend spel, aldoor weer herhalend en omkringend diezelfde feiten en woorden, door gansche slapelooze nachten, de zoo ergerlijke en toch weer aantrekkelijke en nooit vérzadiging gevende zaken beknabbelend en bekluivend als een hond een oud, lang wit-geknaagd been.

Vooral een naargeestige, sombere tijd, als de wereld

Sluiten