is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Mijn vader staakte het gesprek even, om te peinzen. Toen begreep hij dat, om niet meer grond te verliezen, hij van 't algemeene tot het bizondere moest overgaan.

— «Laten we oppassen, zoon, dat we niet in woorden verward raken. Ik stel gelukkig vast dat we allebei een afkeer hebben van het gemeene en lage. Zorg dan, dat is al wat ik zeggen wou, dat je daar niet mee in contact komt.»

— «Maar het gemeene en lage in mij wil contact

%

met het gemeene en lage in anderen,» zei ik met bitterheid.

Mijn vader werd ongeduldig en zei:

— «Ik geloof niets van die gemeenheid en laagheid in je. Dat hebben de papen je als kind zeker ingepraat. Ik begrijp dat je met begeerten en opwellingen hebt te stellen die in 't geheel niet onnatuurlijk of slecht zijn, maar zeer gewoon op jouw jaren. Maar zoek daarvoor geen uitkomst bij onwaardige, liederlijke personen. Voor het groote gevaar heb ik je al gewaarschuwd, niet waar? Vergeet niet dat je je geheele leven in weinige oogenblikken verwoesten kunt, door besmetting.» —

— «Ik vergeet dat niet, vader!»

— «Goed, maar je moest ook te trotsch zijn je met zulke laag-staande wezens af te geven.»

S