Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nabijheid. En met mijn vuige laagheden deug ik alleen voor de lage wezens die even ongelukkig zijn als ik en die ik hier zie rondloopen en die mij wel eens aanspreken. Zeg mij, liefste moeder, is er nog hulp voor mij, is er nog redding? Wat is dat, die Natuur, waarvan mijn vader spreekt? Is het een ding, of een denkend wezen, en hoe kan die goed zijn, altijd goed, en mij zoo ontzettend in 't nauw brengen en ongelukkig maken?»

In dezen toonaard schreef ik vele bladzijden vol, en stuurde weg, op goed geluk, zonder veel hoop. En veertien dagen ging ik dagelijks tevergeefs naar 't postkantoor, ten laatste zonder eenige verwachting.

Maar het antwoord kwam toch, en ik verschool mij er mee in mijn afgesloten kamer en scheurde met sidderende handen het couvert, en kuste het papier en kon langen tijd niet lezen van de overvloedige tranen.

En toen de inhoud als een lauwe vloed van teedere zegening zich over mijn verkleumde en gekwelde hart scheen uit te storten, toen schreide en kuste ik natuurlijk nog veel meer en inniger. Wij Italianen zijn altijd een beetje wat ze hier in mijn stadje theatraal en aanstellerig noemen, ook al zijn wij geheel zonder getuigen.

Sluiten