is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de meeste proselieten maakt. Zelfs de apteker in mijn stadje, die een knap botanicus is, heeft zijn slap protestantisme van lieverlee voor een vurige en vrome natuur-dienst verwisseld. Als hij mij somtijds naar mijn kweek brengt, al planten zoekend, kan hij in waarlijk zuidelijken gloed geraken bij 't zien van insecten, vogels, planten, boomen, weiden, — al de schoonheden van zijn aangebeden Natuur. Zijn bijbel moest de plaats ruimen voor een tijdschrift dat de «Levende Natuur» heet, maar voor de doode Natuur, de wolken, de zee en de sterren id hij niet minder geestdriftig. Dit is alles zeer beminnelijk, maar 't kost mij soms moeite den goeden man niet in 't nauw te brengen door te vragen waar hij meent dat zijn dierbare Natuur ophoudt en iets anders begint, of hij de menschen en hun producten óók tot de Natuur rekent, en zoo ja, waarom dan zijn bewondering rechtsomkeert maakt voor de sloppen van Amsterdam, en zoo niet of slechts ten deele, wat het dan voor een wonderbaar iets is, dat zulke merkwaardige producten schiep als de menschen en toch tegenstander, vijand en uitgeslotene zou zijn van het groote, goede, schoone verband der overige dingen.

Nu ja, lieve lezer, ik weet wel dat de menschen er zoo maar wat op los babbelen, en vaagweg en slordig praten van moeder natuur, en de schoone natuur, en