is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de menschelijke natuur en zoo voort, zonder ook maar in 't minst nauwkeurig te weten of te onderscheiden wat ze eigenlijk zeggen of bedoelen — maar er zijn er toch ook onder mijn gelijken en goede vrinden geweest, zooals mijn beminnelijke kamaraad Spinoza en mijn zeer dierbare vriend Goethe, die in 't geheel niet hielden van holle frazen en ook bijna gestadig aan deze dingen gedacht hebben, en die toch nooit met voldoende kracht der menschen recht bewijzen om de Natuur zóózeer te loven als zij doen, al het kenbare onder haar domein te brengen en toch over sommige van haar producten, laat mij zeggen: bavianen, tirannen, groot-inquisiteurs, dronkaards, filisters, moderne gebouwen en slechte verzen, in ethischen of aestethischen zin afkeurend te oordeelen, en dat oordeel dan nog wel natuurlijk te noemen.

Zie, dan was het antwoord wat ik van mijn moeder kreeg voor een jong verstand wel zoo aannemelijk. Zij scheen werkelijk voor elk gat een spijker en voor eiken spijker een gat te hebben.

«De Natuur, mijn lieve zoon!» zoo schreef ze «is blind en aan de zonde vervallen. Door een Goddelijk raadsbesluit dat wij niet kunnen doorgronden is ze overgeleverd aan Satan. Maar tegenover de Natuur staat het Mirakel. Dat is het wonder der Goddelijke Genade, waardoor wij uit de Zonde verlost kunnen