Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

omhoog. Ook dat had ik gevoeld. De Natuur is dus tijdelijk losgelaten en Satan mag trekken. Waarom ? — Mag je niet vragen. Goddelijk raadsbesluit. Dat is wel een weinig de moeielijkheid verplaatsen, maar eenmaal aldus ferm uitgesproken, de deur zonder aarzelen dichtgedaan — dan verzoent de geest er zich mee. Zachts dat er iets ondoorgrondelijks overblijft.

En nu de redding: Christus.

Voor 't eerst kreeg ik dit woord in mijn gezichtsveld, als een nieuwe plant die ik zag ontspruiten in mijn levenstuin. Thans na vijftig jaren, is zij nog niet volgroeid, maar belooft bloem en vrucht. Wonderbaar zijn de gedaante-verwisselingen die ze heeft ondergaan.

In 't eerst hoorde ik een zinledig woord, en wist niet wat er mede aan te vangen. Een mensch, een

God, een mensch-God, een God-mensch alles goed

en wel, maar wat was dat voor mij? Woorden, woorden. De Satan die mij omlaag trok had ik gevoeld, de God die mij omhoog trok. had ik gevoeld. Van Christus voelde ik niets. Verzekeringen dat hij geleefd had, gestorven was en weer opgestaan, lieten mij koud, zoolang ik niets van hem bespeurde.

Nu had ik meenen te bemerken dat Emmy meer van hem wist. In haar gezin werd des morgens gebeden en als ik haar de woorden: «Jesus Christ, our Lord» noorue zeggen, dan deed ze dat met zoo innige

Sluiten