is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

God te hulp te roepen. Moeders raad was geweest: bidden en het vleesch bedwingen en tuchtigen.

Ik beproefde het onmiddelijk, met vertrouwenden

ijver - en zie! zoo waar! het hielp inderdaad. Ik

durfde het zelf nauwelijks gelooven, het scheen haast te mooi.

Ik bad avond en morgen, op mijn eigen, origineele, oprechte wijze, tot de macht die ik voelde als mij verheffend, en noemde die God. Ik legde mijzelven straffen op, ontzegde mij wijn en lekker eten, baadde veel in ijskoud water, kleedde mij onvoldoende, deed geforceerde tochten te voet, en sliep zelfs, als Satan weer de overhand scheen te zullen krijgen, naast mijn bed op den harden vloer. Want dat ik liever met God omhoog wou dan met Satan omlaag, _ nu! daarvan was ik buitengewoon vast overtuigd. Het is merkwaardig met welk een blinde verwaandheid de mensch zich in dit opzicht voor een uitzondering kan houden, alsof iemand ter wereld er lust in zou hebben liever met Satan omlaag dan met God omhoog te reizen, zoolang hij de twee duidelijk onderscheiden kan. En nog curieuzer mag het heeten dat ik mijzelf al die moeite gaf, terwijl toch de moederlijke wijsheid tevens de redding alleen mogelijk noemde door een mirakel, dat ik zeker niet kon afdwingen, en door het geloof in Christus, dat ik mijzelf met den besten wil niet geven kon.