is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

door beeftea, zachte eieren en zoete Malaga-wijn spoedig gebluscht, en ik kon onmogelijk Satan's stem herkennen in de zachte bevelen tot zelf-indulgentie, noch <iod meenen te eeren door ongehoorzaamheid aan zulk een minnelijke meesteres.

Welk een tijd! welk een tijd! — den ganschen weg over, van mijn kweek naar huis, in anticipatie op mijn namiddag-uren van schrijfwerkzaamheid, heb ik geglimlacht, aldoor geglimlacht in zoete herdenking. De kinderen op mijn weg kregen dubbeltjes in plaats van centen, en de visscher die op 't haventje zijn op de wal gehaalde boot lag te kalfateren, keek onder de schuit vandaan met een attent gezicht alsof hij zeggen wou: »Nou het de ouwe heer er toch vast eentje gepakt van morgen».

Zalig bevangen ben ik inderdaad door het koppig aroma van dien lang-verleden jongen liefde-tijd. Het geluid van haar schreden des morgens, het ruischen van haar kleedje eer ik haar zag, als zij mij het lekkers brengen kwam, dat ze tot mijn verkwikking had uitgedacht. En de vroolijke gesprekjes, waarbij zij eerst op een stoel naast het bed, maar ook ook later wel op den rand van 't bed zat.

En eenmaal, op 't allerlaatst, toen ik den volgenden dag op mocht staan en haar bedankte voor haar lieve zorg, toen boog ze zich over en eer we een van beiden