is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

oog viel, was het sneller gemak waarmee Emmy en Harry elkaar verstonden. Zij waren thuis in elkanders wereld en begrepen elkanders manieren, elkanders smaak, elkanders humor onmiddelijk. Misschien was aanvankelijk mijn exotisme in mijn voordeel geweest, door den prikkel van het vreemde en nieuwe. Maar mijn onverstane grillen, mijn vreemde, soms onstuimige, soms geheel terughoudende wijze van doen, had Emmy sinds lang vermoeid en verschrikt. En ik zag dat de meer vertrouwde en bekende trant van haar echt Engelschen landgenoot haar goed deed en meer behaagde. Ik zag dat alles met bittere berusting. Ik meende mijn verdiende loon te krijgen.

Toch zou het goede meisje mij niet lichtzinnig voor een ander hebben laten varen. Tot een verklaring had ik het nooit gebracht, en zij kon zich vrij achten. Maar zij was nauwgezet genoeg zich ook door onuitgesproken affectie, door de vertrouwelijkheid onzer gesprekken, en door dien eenen kus gebonden te achten.

Ik begreep dat en wilde daar in spijtige en hopelooze zelfopoffering een eind aan maken.

— «Ik zie wel wat er gaande is, Emmy» ziif'ik, op een avond toen wij samen aan den rivier-oever zaten.

«Ik wilde je maar zeggen dat je je niet aan mij gebonden moet achten. Jc bent vrij» —