Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eigen wijze vertoonden, — en nieuwe persoonlijkheden met zelfstandig leven vormden. Zooals mijn lieve vriend Goethe Werther, Faust, Egmond en Tasso schiep.

Ik erken dat het een groote lust en vertroosting moet geweest zijn en ook een sterk bewijs van deemoed en liefde, een beminnelijk navolgen van de scheppende Godheid en verrijken der menschemvereld. Maar ik kon het zelfs niet beproeven.

Mijn groot leed scheen mij te heilig en te intiem om er kleine verzen van te maken, en die als zingende vogels over de menschenwereld los te laten tot mijn verluchting en aller stichting en genoegen.

Evenzoo vond ik het vernederend mijn eigen wezen te grimeeren tot een masker, en in een wel volgehouden rol te laten dingen naar den bijval der menschen. Juist in den trant van mijn jongen vriend Nietzsche, die zoo vervaarlijk tegen acteurs en comedianten te keer gaat, maar niet schijnt te bemerken hoezeer hij zelf, als alle dichters, een histrionisch kunstenaar is.

Ook hier ontbrak mij stellig de rechte deemoedige menschenliefde, die mijn toch niet minder hooghartige vrienden Shelley en Goethe moet bewogen hebben. Ik zag in den zanger en den acteur altijd den hoveling. Ariosto had zijn Alfonso d' Este en Goethe zijn Karl August.

En de groote vrijheidzangers der verleden eeuw,

Sluiten