is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

«■My deeds upon my head! I crave the law ! the penalty and forfeit of my bond!

Weet je, Vico, waarom de joden overal zoo gehaat worden? Dat is instinctieve wraak, omdat de wereld voelt dat ze met het joodsche pestgif besmet is. Het priesterdom, het zwarte gespuis, is een joodsch-germaansch basterd-broed. Van God zelf hebben ze een jood gemaakt en van jou zullen ze er ook een maken. — En dat mijn zoon! mijn kind! de stamhouder!»

Het lijden op 't gezicht van mijn vader was verschrikkelijk om aan te zien, er begonnen tranen uit zijn starre oogen te vloeien. Ik poogde hem te bedaren.

— «Gooi toch 't roer om, vader! — 't is over tijd!»

— «We zullen nog maar wat doorgaan» zei hij met akelige, gemaakte luchtigheid, en ik zat verstijfd, vreezend dat hij gek begon te worden. Op eens barstte hij weder uit:

«Het bloed van zijn zoon! het bloed van zijn zoon! — Om zonden af te koopen waarmee hij ons zelf behept heeft. — Zijn eigen schulden, aan ons opgedrongen, door ons tegen wil en dank geaccepteerd, en dat accept betaald met bloed van zijn eigen kind. Wat 'n smous! wat 'n sluwe, hartelooze woekeraar! — Heb jij die schulden gemaakt, Vico ? — Waarde genoten ? — Wat heb je er voor gehad? — Wat heb je voor die erfzonde gehad? — Erfzonde! — Ha! ha! ha! —