is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hoogmoed weg. Leer God deemoedig liefhebben, het bittere van Hem dankbaar aannemen, uit liefde.»

— «Hoor eens, moeder. Ik kan nu wel zeggen: ja! ja! Ik kan het je alles precies napraten, en mij inprenten dat ik het alles ook zoo voel. AIaar dan lieg ik. En God heeft mij zóó gemaakt dat ik liever niet lieg, als ik 't laten kan. Ik weet niets wat mij reden zou geven om God dankbaar te zijn voor verdriet, of uit liefde voor Hem lekker te noemen wat bitter is, en mooi te vinden wat leelijk is. Is Hij mijn maker, dan komen ook op Zijn rekening de neigingen en gevoelens van zijn maaksel.» —

— «Wat ik je zeg, Vico, kun je ook niet inzien tenzij door 't licht der genade. Je moet wedergeboren worden door 't geloof. Je redeneert nu zooals allen die op hun menschelijk verstand vertrouwen. Ik kan niet anders als bidden dat de Genade zich over je uitstort. En ter wille van je moeder die je zoo lief heeft, zal je toch niet willen toesluiten en verblinden voor het ware licht. Je zult toch willen hooren wat de kerk leert, je zult toch willen gehoorzamen en aannemen wat ouderen en wijzeren je uit liefde verzekeren en aanraden.» —

«Ik stel mij open voor elk licht, moeder. Ik

wil alles hooren en overwegen. Gehoorzamen en aannemen kan ik niet, al wil ik nog zoo graag, tenzij ik aan-