Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ongelijk had, en dat je recht doet voort te leven, en je moeder aan te hangen.»

Dit waren de maningen die zich iederen morgen opdrongen, als het bange vizioen weer was verscheurd door 't morgenlicht. Vruchteloos peilde ik de diepte van mijn gemoed om te vinden van waar die dwingende en pijnlijke gedachten opwelden. Er was een macht in me, die een sterke stem scheen te hebben, en krachtige dwangmiddelen, als ik niet wou luisteren. En ik merkte spoedig dat die macht toenam, naarmate ik mij zwakker of neerslachtiger gevoelde. Was het de stem der kudde, die mijn vader mij leerde te verachten, doch evenmin als ik onfeilbaar van eigen geluid wist te onderscheiden? Wie was die spreker, die dwinger ?

Er bestond een brug van innigheid en genegenheid tusschen mijn moeder en mij, die altijd begaanbaar bleef bij den hoogsten vloed van controversen. Als het scheen dat we elkander nooit zouden verstaan, dan staakten we eenvoudig den bouw onzer frazen en gingen zonder omweg naar elkaaj" toe door de altijd open deur onzer liefde, zonder ons om logica of consequentie te bekommeren.

En Lucia was veel minder afkeerig van theologie dan Emmy. Door mijn moeder voorzien van blinkende

9

Sluiten