Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ik zweeg en keek peinzend naar die twee blijkbaar zoo overtuigde vrouwen. Toen zei Lucia: — «Ik ken hem veel beter, Vico, dan jij je moeder kent. Want die heb je nog niet lang bij je, en ook niet altijd door. Maar mijn Jezus verlaat mij nooit, ik heb hem altijd bij me gehad, zoolang me heugt, dag en nacht.»

Ik zei niets, maar keek haar uitnoodigend aan, beduidend dat zij dóór moest gaan en meer van Jezus spreken. En ze deed dat graag, — veel gretiger dan Emmy — en al was 't niet alles zoo heel zuiver en duidelijk uitgedrukt, niet zoo heel samenhangend, en te lang om u hier alles weer over te vertellen — toch was het boeiend en leerzaam, en beteekende mij het bestaan eener vaste en niet zwakke of vluchtige werkelijkheid.

Suggestie is een zeer geriefelijk woord met een tot allerlei verklaring gemakkelijk dienstig begrip. Maar als er geen grens was en geen einde kwam aan het verklaren door suggestie, dan zouden wij de gansche schoone wereld van klare en eeuwige werkelijkheden ook maar met een gesuggereerde spons van onze gesuggereerde levens-tafel moeten uitvlakken.

Neen, de Christus van Lucia en mijn moeder was geen suggestie-waan, maar een levende werkelijkheid.

Maar ?vat was hij?

Van den Bijbel wisten de beide vrouwen weinig.

Sluiten