is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schoonheid en de vreugde der aarde die thans wezen zou, als de menschen onbevangen en onbelogen hadden gevraagd welke God het was die zich zoo machtig in hen openbaarde, en drong met een zoo merkbaar willen en duwen, en sprak met een zoo duidelijke stem. Als ze ernstig en aandachtig geluisterd hadden naar de gestadige vermaningen en fluisteringen van uit hun diepe eigenlijke wezen, als ze den toom hadden verdragen en leeren volgen van dien betrouwbaren Menner in 't eigen gemoed, die sterk wil en alleen macht heeft over onzen vrede, — in plaats van het ware woord te aanbidden, en naar uiterlijke teekenen en wonderen te kijken, en zich door de schoone creatie van een menschelijk genie te laten vervoeren tot menschvergoding, tot domme naaperij, tot dweepzucht, tot woord- en werkelijkheid-vervalsching, tot ziekelijk smart-bejag, armoe-verheerlijking, kennis-schuw, wereldverachting en schoonheidshaat, — arme, redelooze schapen!

Dan ware er bedachtzaam voortgebouwd op de groote en goede werken van Grieken en Romeinen, van Indiërs en Saracenen, de kunst behoed, de kennis gehuldigd, en de tuin des vredes met heldere beken van schoonheid uit die twee zuivere bronnen groenend gemaakt.

Terwijl nu, helaas! nog steeds weer in duizend harten