is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vinden. Ik was zeer onder den indruk van zijn grooter» naam en kon mij aanvankelijk ook niet onttrekken aan de suggestie, die van elkeen uitgaat aan wie de kudde de tooverroos van eerbied en onderwerping heeft in handen gegeven. Maar noch zijn omgeving, een somber, smakeloos burgerlijk gestoffeerd appartement, — noch zijn voorkomen, een grof-beenderig, half joviaal, half voorzichtig-sluw, min of meer boersch gezicht, op een zwaar en log lichaam, was geschikt de illuzie te versterken. Hij was vroolijk, gemoedelijk, spraakzaam, goedhartig en hield een kleine, welgemeende rede, waarnaar ik zat te luisteren met de overtuiging dat ik er verward, benepen en onnoozel moest uitzien.

Daarna droeg hij de zorg voor mij op aan een van zijn jongere discipelen, een bleeke, schijnbaar bedeesde, maar zooals spoedig bleek, zeer vastwillende en eerzuchtige jonge priester, die mij bijna impertinent uitvorschend bekeek, als een arts zijn patiënt.

De geweldige terugstooting die ik bij dat eerste bezoek ondervond, liet ik niet aan mijn moeder blijken, daar zij haar hoopvolle verwachting door pijnlijke gejaagdheid verried. Om harentwil ook ging ik verder, en bewoog mij in die kringen waarvan ik toch niet gelooven kon dat ze zóó onwaardig waren als mijn vader 't had voorgesteld. Maar lang hield ik 't niet