Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de woeste wateren der werkelijkheid. Hij was ook geen bekrompen fanatiek, en kende de uitkomsten der wetenschap zoo goed of beter dan ik, — maar hij had zijn woorden, zijn formulen, zijn logische strikken en koorden, waarmede hij al die lastige en ontembare waarheden ving en voor zijn geloofs-kar spande. Het ware woord, de juiste redeneering, het sluitend taalverband, dat is het fraai en kunstig geschilderd panorama waardoor de duivel ons van de vrije waarachtige wereld weet af te zonderen.

Ik was in die dagen veeleischend en nam geen genoegen met de menschen die niet beter waren dan zij konden zijn. Ik had er geen begrip van, dat zij het als plicht voelden zich te voegen in groeps-gedachten, zooals ik het mijn plicht voelde daaruit los te breken. De betrekkelijke waarde hunner deugden erkende ik niet omdat het mij nullen schenen waarvoor het cijfer der hoogste deugd: de niets-ontziende realiteits-liefde, ontbrak. En ik was nog te bedeesd en te bescheiden om koelbloedig ieder mensch in zijn waarde te laten, het verband der volledige oprechtheid met hem te verbreken, en de hooge baan der trots te bestijgen die elk waarlijk vrome, als gij en ik, lieve lezer, helaas! tegen wil en dank verplicht is te gaan, op straffe van tijd, leven en krachten, en de fijne onderscheiding van Gods teeder seinlicht te verliezen, in ijdel gekijf en getob.

Sluiten