is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

als onmacht had leeren zien — om de tegenspraak te erkennen tusschen hun leer en hun leven. Toen hij eens een gesprek had bijgewoond tusschen mijn jongen leeraar en mij, waarin ik naar gewoonte vruchtelooze pogingen deed hem te doen voelen wat er in dit gansche priesterwezen ontbrak, en mij los te worstelen uit het net zijner redeneeringen, zei hij bij 't weggaan:

— «Je komt op een goed tijdstip, lieve graaf Muralto! de rol van ingénue is al sints lang bij onzen troep vacant. Maar je hoeft die nu tegenover de directie niet meer te spelen. Ze weten 't nu al, en je kunt 't ook èl te mooi doen.» —

Die opmerking wekte mijn groote verbazing en belangstelling. Ik begon Michaël terstond uit te vragen. Vooral wilde ik weten hoe hij het gedaan kreeg om met zulke gedachten in zijn hoofd priester te willen worden.

— «Daar is geen kunst aan,» zei Michaël. «Als je maar leert orde te houden onder je gedachten, 't Komt alles op orde en nauwgezetheid aan, op een zorgvuldige, dubbele boekhouding. Elk goed koopman heeft een privé-kassa waarmee de zaak niets te maken heeft. Zoo moeten wij leeren onze privé-gedachten buiten de zaak te houden. Dat is al.» —

— «Ik vrees dat ik nooit zal leeren het heiligste ambt als een koopmanszaak te beschouwen.» —