Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heid, die ik niet kon laten gelden, van een innerlijk leven dat ik bij niemand weer vond en aan niemand kon laten blijken, dreef mij terug tot totale vereenzaming en innerlijke afsluiting van de menschenwereld waarin ik mij moest bewegen.

Dit is een oude geschiedenis, die zich steeds herhaalt. Gij kent haar maar al te goed, nietwaar lezer? En wij zijn de eenigen niet die dit proces ondergaan. In duizenden en duizenden van elke generatie poogt het nieuwe leven de oude groeps-gedachten te breken. In de meesten wordt het overwonnen en aan het oude onderworpen. In zeer enkelen breekt het los, doet zich een oogwenk gelden, en wordt dan vernietigd, met tragischen ondergang van lijf en ziel, in folterdood, zelfmoord of waanzin, tot lichtend voorbeeld voor enkelen, tot afschrik voor velen. In nog anderen, zooals in u en mij, lieve lezer, weet het zich te handhaven in de vijandige wereld, door een taaie huid van voorwending en maskeering beschut, zooals het zaadje dat door de vogels wordt verzwolgen, aan de vertering weerstaat en uitgeworpen tot groei weet te geraken.

Zoo heb ik twintig jaren lang als een vreemde in de wereld rondgedoold, schijnbaar gansch onderworpen en een der hunnen, maar innerlijk totaal vervreemd, een zelfstandig eigen leven leidend. Al dien tijd

Sluiten