is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gehoorzamen, — dan noem ik uw wereld een chaos en uw leven een paskwil. De allerdiepste, alles beheerschende grond van al onze neigingen is die naar vreugde en geluk, naar het ware, blijvende, vredegevende geluk — dat we soms door misleiding in ijdele pleziertjes zoeken. Als God ons geschapen heeft met de bedoeling dat wij de allerdiepste, allerbeheerschende neiging die hij ons ingaf niet zouden volgen, dan is God een idioot die aan misbaksels het aanzijn gaf. Hoe diep ik mezelven doorzoek, ik vind steeds den drang naar licht, naar schoonheid, naar geluk — mij daarvan te willen afkeeren is mij zelf willen vernietigen. Nooit zal ik een andere leid-ster kunnen volgen, want ik heb er geen, en ik zie er ook in geen ander mensch een. En dan niemand, niemand op aarde of in den hemel zal ik mij zoo slaafs onderwerpen, dat ik er mijn echte innigste wezen voor verloochen.»

Mijn moeder bracht haar zakdoek aan de oogen en schudde het hoofd met een droevig schouderophalen, doch ze antwoordde niets.

Ik liet toen een woord los als een lokvogel, om te zien of ik haar recht verstond, beter dan zij zich zelve.

— «Komt Lucia niet? — Wij zouden naar de Pincio rijden?»

De zakdoek ging omlaag, en haar oogen blonken even: